Otoczenie regulacyjne

Pełne wykorzystanie potencjału gospodarczego PGNiG wyznaczają regulacje taryfowe Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (URE)

Podstawowymi aktami prawnymi regulującymi działalność PGNiG S.A. są:

  • Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 roku Prawo energetyczne (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 roku, poz. 1059) wraz z aktami wykonawczymi – w zakresie obrotu paliwami gazowymi, obrotu gazem ziemnym z zagranicą, dystrybucji paliw gazowych oraz magazynowania paliw gazowych
  • Ustawa z dnia 16 lutego 2007 roku o zapasach ropy naftowej, produktów naftowych i gazu ziemnego oraz zasadach postępowania w sytuacjach zagrożenia bezpieczeństwa paliwowego państwa i zakłóceń na rynku naftowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 roku, poz. 1190) wraz z aktami wykonawczymi – w zakresie obrotu gazem ziemnym z zagranicą oraz magazynowania paliw gazowych
  • Ustawa z dnia 9 czerwca 2011 roku Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2011 roku, nr 163, poz. 981 z późniejszymi zmianami) – w zakresie działalności wydobywczej i prowadzonej w jej ramach sprzedaży gazu.

Prawo energetyczne

Działalność podmiotów z GK PGNiG w zakresie obrotu paliwami gazowymi, dystrybucji paliw gazowych, magazynowania paliw gazowych, obrotu energią elektryczną, wytwarzania energii elektrycznej oraz wytwarzania, przesyłania i dystrybucji ciepła jest w znacznym stopniu działalnością regulowaną. Do jej prowadzenia konieczne jest uzyskanie koncesji od Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki. 11 września 2013 roku weszła w życie ustawa z dnia 26 lipca 2013 roku o zmianie ustawy Prawo energetyczne oraz niektórych innych ustaw (tzw. „mały trójpak energetyczny”). Najważniejszą zmianą jest wprowadzenie obliga giełdowego tj. obowiązku sprzedaży określonej części wolumenu gazu wysokometanowego, wprowadzanego w danym roku do systemu przesyłowego, na giełdach towarowych. W okresie od 11 września do 31 grudnia 2013 roku obowiązywało obligo giełdowe na poziomie 30%, w 2014 roku na poziomie 40%, a od 1 stycznia 2015 roku na poziomie 55%. Ponadto w „małym trójpaku energetycznym” doprecyzowano procedurę zmiany sprzedawcy paliwa gazowego, uregulowano procedurę reklamacyjną oraz wprowadzono procedurę certyfikacji niezależności Operatora Systemu Przesyłowego. 25 lipca 2013 roku weszło w życie rozporządzenie Ministra Gospodarki w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie paliwami gazowymi (tzw. rozporządzenie taryfowe). Nowe rozporządzenie wprowadza m.in. przejście na prowadzenie rozliczeń w jednostkach energii zamiast w jednostkach objętości, pełen rozdział usług przesyłu i dystrybucji od obrotu, stawki przesyłowe entry-exit, zasady obliczania należności za usługi krótkoterminowe i przerywane oraz usługi wirtualnego przesyłania zwrotnego świadczone przez operatorów systemów przesyłowego i dystrybucyjnych, a także zasady obliczania należności za pakietową i rozdzieloną usługę magazynowania świadczone przez Operatora Systemu Magazynowania. Ponadto rozporządzenie taryfowe uwzględnia możliwość oferowania usług przesyłowych w trybie aukcyjnym w przypadku połączeń między systemami przesyłowymi zlokalizowanymi wewnątrz UE oraz umożliwia przenoszenie kosztów za transport paliw gazowych do taryf innych przedsiębiorstw energetycznych. Celem rozporządzenia taryfowego jest również zapewnienie jego pełnej zgodności z rozporządzeniem systemowym.

do góry

Koncesje

Według stanu na dzień 31 marca 2015 roku PGNiG SA posiadała niżej wymienione koncesje, udzielone przez Prezesa URE na podstawie ustawy Prawo energetyczne:

  •  77 koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż ropy naftowej i gazu,
  •  227 koncesji na wydobywanie ropy naftowej i gazu ziemnego ze złóż,
  •  9 koncesji na podziemne magazynowanie gazu (PMG),
  •  3 koncesje na składowanie odpadów.

Polityka taryfowa

Rynek gazu w Polsce jest regulowany przez Urząd Regulacji Energetyki. Regulacja ta polega przede wszystkim na ustalaniu taryf, których poziom decyduje o możliwości uzyskania przychodów uwzględniających uzasadnione koszty oraz zwrot z zaangażowanego kapitału. Stąd Grupa Kapitałowa PGNiG za kluczowe dla swojej polityki cenowej uznaje uniezależnienie przychodów spółki od tych regulacji. Obecnie wielkość przychodów zależy głównie od poziomu cen sprzedaży paliwa, które są regulowane urzędowo i bezpośrednio związane ze stosowaną metodologią kształtowania taryf. Zasady ustalania taryf określają przepisy wykonawcze do prawa energetycznego, przede wszystkim rozporządzenie taryfowe.

W stosowanej metodologii kształtowania taryf ceny i stawki opłat są określane na podstawie prognozowanych kosztów oraz planowanych wielkości sprzedaży gazu ziemnego, przy czym uwzględniane są koszty pozyskania gazu ze wszystkich możliwych kierunków dostaw paliw gazowych - zarówno z importu, jak i z wydobycia krajowego. W praktyce oznacza to, że regulacji cen podlega zarówno działalność obrotu z zagranicą, jak i wydobycie krajowe. Uwzględnienie tych dwóch źródeł kosztów przy kalkulacji taryf, przy aktualnych wyższych poziomach cen zakupu gazu z importu, skutkowało ustaleniem ceny taryfowej stosowanej w rozliczeniach z odbiorcami na poziomie niższym, niż wynikałoby to z kosztów zakupu paliw z importu.